h
 

 
 

  home | dier | patiënt | kliniek & faciliteiten | wij | info

index | dienst | mail

 
 

Website locatie:

home

>

dier

>

h + k

>

 

 

Identificatiechip

Nu ook CHIPS voor dieren, maar dan wel zonder paprika of bolognesesmaak, want ik heb het hier natuurlijk over de identificatiechip. Wellicht heeft U hier al het een en ander over gelezen of gehoord. De elektronische identificatie gaat met behulp van een piepklein 'chipje' (nog geen centimeter lang en maar 1 mm breed) wat onder de huid wordt aangebracht. Dat is toch wat diervriendelijker dan de oormerken die bij koeien gebruikt worden of de tatoeages, waarbij een tang met vele naaldjes door de oorschelp wordt gedrukt. De chip wordt met behulp van een injectienaald (vergelijkbaar met een injectie voor de jaarlijkse enting) onder de huid gebracht, en wel bij alle dieren op ongeveer dezelfde plaats:voor de linkerschouder. De chip heeft een voor het dier uniek nummer en dat nummer wordt geregistreerd bij de Nederlandse Databank. Dat is een instantie die zich bezig houdt met de registratie.Als een dier weggelopen is, of gestolen, of het wordt aangereden terwijl de eigenaar er niet bij is, dan is met behulp van het aflezen van de chip de eigenaar heel eenvoudig te achterhalen. Het chipnummer is natuurlijk ook bij de eigenaar en bij de dierenarts die de chip heeft ingebracht bekend. Het voordeel boven tatoeages is de al genoemde pijnloze manier van aanbrengen en het feit dat tatoeages na verloop van tijd niet goed leesbaar meer zijn. De chip is goedgekeurd door de Raad van Beheer van dieren en het ministerie van Buitenlandse Zaken en het streven is dan ook om wereldwijd dieren met behulp van zo'n chipje te gaan registreren. Nu kost het natuurlijk wat tijd om zo iets nieuws op alle vlakken meteen door te voeren, zo worden pasgeboren pupjes nog steeds getatoueerd voor ze een stamboom krijgen. Dat is natuurlijk jammer, maar gelukkig gaan ze dat wel veranderen. Tot slot nog een leuke anekdote: mijn buurman heeft een schattig jong hondje, alleen is hij een beetje wegloperig. Aangezien die buurman een winkel heeft, staat de deur nog al eens open met als gevolg dat het hondje gezellig een beetje gaat rondneuzen. Toen er onlangs wat over de chip in de krant stond, kwam buurman enthousiast naar me toe: Dat wil ik ook hebben, dat mijn hond zo'n zendertje heeft, kan ik dan met mijn ontvanger meteen zien waar hij uitspookt??? Nee helaas, hij zal toch nog steeds zijn hondje moeten gaan zoeken als hij weer eens aan de wandel gaat. Maar misschien een goed idee voor in de toekomst??

A.L. Hoogveld

naar boven

   home | dier | patiënt | kliniek & faciliteiten | wij |info | index | dienst | mail