Teken
|
 |
Teken behoren tot de spinachtigen en komen voor over heel
de wereld, ook in Europa. In onze streken zijn twee soorten
belangrijk: de gewone hondenteek omdat deze hier bij ons voorkomt
en de bruine hondenteek omdat hij wereldwijd de belangrijkste
teek is en via reizen kan meegebracht worden.
De teek brengt het grootste deel van zijn leven door in de
natuur: bossen, duinen en graslanden. Om zich te kunnen ontwikkelen
en voort te planten heeft hij echter bloed nodig.
 |
De teek die bij ons voorkomt heeft voor zijn volledige
ontwikkeling drie gastheren nodig. Dat wil zeggen dat
hij 3 dieren gebruikt om bloed te zuigen. Hij kiest
hierbij voor wilde dieren (bosmuizen, egels, eekhoorns,
reeën,...) als huisdieren (schapen, runderen, paarden,
honden, katten,...) evenals de mens. Wanneer een prooi
voorbijkomt dan hecht de teek zich vast en boort zich
in de huid van zijn gastheer.
|
Hij zuigt niet alleen bloed maar kan ook bepaalde ziektes
overdragen waaronder de ziekte van Lyme. De teek besmet zich
met de ziekte van Lyme door zuigen van bloed van dieren die
drager zijn van deze ziekte (bijvoorbeeld bosmuizen).
Wat zijn de ziektetekens van de ziekte van Lyme bij de hond?
- Koorts
- gebrek aan eetlust
- lusteloosheid
- stijfheid
- mank lopen
Wat zijn de ziektetekens van de ziekte van Lyme bij de mens?
- eerste fase een fel jeukende en moeilijk geneesbare kratervormige
huidontsteking op de plaats van de beet
- eventueel vergezeld van griepachtige symptomen zoals
koorts en hoofdpijn.
- In een tweede fase treden gewrichtsontstekingen op
- aantasting van het zenuwstelsel
- eventueel hartproblemen.
In een derde stadium kunnen deze aandoeningen een chronisch
karakter krijgen.
Ook hier geldt dus beter voorkomen dan genezen!
Het tekenseizoen duurt 7 maanden, april t/m october
Wij zien nogal eens verwarring tussen teken en wratten die
voor de hond heel onplezierig kan zijn als z'n eigenaar probeert
een wratje zomaar van z'n vel af te trekken.
Teek:
Is plotseling aanwezig, heeft een glad oppervlak, is duidelijk
met een heel smal stukje aan de hond verbonden (dwz de grens
tussen teek en hond is goed zichtbaar), is in het begin heel
klein en bruinig van kleur en later door opzuigen van bloed
groter en grijs of grijsblauw van kleur.
Wrat:
Vanaf het dikte-tje is er geen grens te vinden met de rest
van de hond, het oppervlak van een wrat gaat over in de huid
van de hond, het oppervlak is zelden geheel glad, de kleur
is vergelijkbaar met die van de huid, maar kan variëren
van lichtbruin tot grijs.
Verwijderen teek:
De juiste manier om ze te verwijderen is als volgt: Verdoof
de teek niet met alcohol of ether. Pak hem met een speciale
tekenpincet vlak achter de kop beet en draai tegen de klok
in het pincet net zo lang tot de teek loslaat. Ontsmet het
wondje daarna met betadine. Beter is het de aanhechting van
teken te voorkómen met Frontline-spray® of een
tekenband.
|